Oddawanie ciepła

Od dokładnego ustalenia oddawania ciepła przez pojedynczego człowieka ważniejsze jest zwykle w praktyce możliwie sumienne określenie stopnia zapełnienia sali, to znaczy możliwości znacznych zmian całkowitego oddawania ciepła w przeciągu dość krótkiego czasu. Można rozważyć również przypadek, gdy na przykład w sali gęsto zastawionej krzesłami i całkowicie wypełnionej zostaje zahamowane wymagane oddawanie ciepła wskutek zakłócenia odpromieniowywania na boki. W tak niekorzystnych warunkach otoczenia, fizyczna regulacja temperatury nie może doprowadzić do oddawania ciepła, które odpowiadałoby wewnętrznemu jego wytwarzaniu. Doprowadza to do przegrzania, które w zależności od indywidualnej wrażliwości i struktury fizycznej może pociągnąć za sobą dolegliwości oraz zmniejszenie wydajności pracy. Jako przykład można podać przepełnioną i niedostatecznie wietrzoną salę wykładową, w której złe warunki fizyczne obniżają sprawność umysłową. Decydujące znaczenie w ograniczaniu tych wad ma przede wszystkim konwekcyjne odprowadzanie ciepła za pomocą właściwego doprowadzenia odpowiednio przygotowanego powietrza w strefie przebywania ludzi. Wreszcie należy porównać oddawanie ciepła przez ludzi z oddawaniem ciepła przez powierzchnie przedmiotów. Jako punkt wyjścia trzeba przyjąć ilość oddawanego ciepła suchego przez człowieka ubranego i nie pracującego fizycznie przy temperaturze powietrza równej 20 st. C – Qs = 7 kcal/h. Wartość ta jest przeliczona na 1 m2 powierzchni ciała wynoszącej średnio 1,6 m. Zgodnie z tym, oddawanie ciepła przez powierzchnię ciała jest zbliżone do oddawania ciepła łagodnie ogrzanego sufitu. [patrz też: konstrukcje aluminiowe, gabloty wewnętrzne, spreżyny talerzowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: gabloty wewnętrzne konstrukcje aluminiowe spreżyny talerzowe