Posts Tagged ‘beton dekoracyjny’

Zastosowanie wapna chlorowanego

Sunday, July 24th, 2016

Zastosowanie wapna chlorowanego Wapno chlorowane jest stosowane do odkażania kratek i osadów; niekiedy do odkażania mniejszych ilości ścieków. Wapno chlorowane jest mieszaniną Ca(OClh + Ca(OH)z + CaCI2. Podchloryn- wapnia Ca(OCI)2 tworzy ze znajdującym się w ściekach CO2 nietrwały kwas podchlorawy Ca(OCl)2 + CO2 + H20 = CaCOa + 2HOCI 2HOCI = 2HCI + O2 U rządzenie do chlorowania składa się ze żony (10-15%) roztwór podchlorynu wapnia, zbiorników z rozcieńczonym (ok. 2%) roztworem i zbiornika dozującego. Zbiornik dozujący powinien być zaopatrzony w urządzenie do dozowania roztworu podchlorynu, zalążnie od objętości ścieków. Zawór tego zbiornika łączy się zazwyczaj z naczyniem wywrotnym, do którego dopływają ścieki przed chlorowaniem. Wszystkie zawory, przewody i kształtki doprowadzające roztwór wapna chlorowanego wykonywać należy z materiałów nie podlegających korozji, jak ebonit, bakelit, szkło itp. , bądź też z miedzi, stosunkowo odpornej na działanie chloru. Roztwór dezynfekujący powinien być dobrze zmieszany ze ściekami i czas mieszania powinien wynosić powyżej 30 min. W tym celu buduje się komory kontaktowe (koryta o zakłóconym przepływie). Wapno chlorowane jest wyjątkowo stosowane do odkażania ścieków a to ze względu na stosunkowo nieznaczną zawartość chloru (25-35% CI) praz ze względu na trudności w dozowaniu i w przechowywaniu. [więcej w: Tynk mozaikowy, szamba betonowe, beton dekoracyjny ]

Zasada dzialania i schemat budowy taranu.

Sunday, July 10th, 2016

Urządzenie taranowe może podnosić wodę na wysokość przewyższającą wielokrotnie różnicę poziomów źródła wody i taranu. Najkorzystniejsza jednak wysokość podnoszenia wody nie przekracza 7-8-krotnego spadku wody. Gdy jednak źródłem zasilającym jest woda bieżąca, to specjalnie skonstruowane tarany mogą podnieść wodę na wysokość do 60 m i podawać ją na znaczne odległości. Zasada działania i schemat budowy taranu. Woda ze źródła przepływa przez rurę doprowadzającą do skrzynki zaworowej, w której znajduje się samoczynny zawór uderzeniowy . Jeśli zawór ten zamkniemy, tzn. uniesiemy ku górze i przytrzymamy w tym położeniu, to woda otworzy zawór tłoczący umieszczony wewnątrz komory powietrznej, po czym przejdzie do rury tłoczącej i wypełni ją do wysokości poziomu wody w źródle zasilania (na zasadzie naczyń połączonych). Gdy zawór uderzeniowy zostanie otwarty (opuszczony ku dołowi ), woda zacznie wyciekać na zewnątrz przez. otwory w skrzynce zaworowej. Szybkość wypływu stopniowo wzrasta, a gdy osiągnie pewną określoną wielkość. woda pociąga za sobą zawór i zamyka nim otwory. Na skutek gwałtownego ruchu wody w rurze doprowadzającej powstaje silne, tzw. hydrauliczne uderzenie. Pod działaniem tego uderzenia woda podnosi w górę zawór tłoczący , dostaje się do komory powietrznej, gdzie spręża powietrze i podnosi wodę w rurze tłoczącej . Jeśli ciśnienie w komorze i rurze dopływowej wyrówna się, to zawór pod wpływem własnego ciężaru opadnie ku dołowi i zamknie otwór, a zawór uderzeniowy z tej samej przyczyny – otworzy się. Woda znowu zacznie . Wyciekać przez otwory w skrzynce zaworowej tak długo, jak długo nie porwie za sobą zaworu ; z chwilą jego zamknięcia znów powstaje uderzenie hydrauliczne i woda przechodzi do komory powietrznej, a z niej do rury tłoczącej. W ten sposób ciśnieniowy i tłoczący zawór kolejno otwierają się i zamykają automatycznie. [przypisy: beton dekoracyjny, beton architektoniczny, fasady aluminiowe ]