REGULACJA TEMPERATURY CIAŁA LUDZKIEGO

Wszystkie reakcje ciała są w dużym stopniu zależne od temperatury. Procesy życiowe i przemiany w ustroju przebiegają prawidłowo w temperaturze normalnej wynoszącej 37 st. C z tolerancją zwykle ± 1/2 oc. Temperatura wewnętrzna ciała równa 37°C jest zwykle wyższa od temperatury powietrza w pomieszczeniu i temperatury powierzchni otaczających pomieszczenie, a zatem występują stałe straty ciepła. Pokrycie tych strat odbywa się drogą aktywnego wytwarzania, ciepła przez utlenienie, przy czym istnieje całkowita równowaga tych procesów. Regulowanie wytwarzania nadwyżek ciepła przez ciało ludzkie określa się jako chemiczną regulację temperatury. Regulacja ta steruje wewnętrzne procesy spalania w ciele, a pewien wpływ można mieć na nią przez odpowiednie zwyczaje w ubieraniu się i mieszkaniu. Z regulacją tą związana jest fizyczna regulacja temperatury, zmniejszająca lub zwiększająca oddawanie ciepła przez ciało do otoczenia w taki sposób, że w żadnym przypadku ustrój w swej całkowitej wymianie energii nie jest zdany na temperaturę otoczenia. Organizm człowieka nie reaguje bezpośrednio w znaczeniu fizycznym na procesy wymiany ciepła, lecz reguluje gospodarkę cieplną w taki sposób, aby ustrojowi wystarczał możliwie mały nakład energii, Podstawą fizycznej regulacji temperatury jest regulacja skóry, o której należy w zarysach wspomnieć, aby wykazać różnicę oraz wyższość fizjologicznie regulowanego oddawania ciepła w porównaniu z regulacją wyłącznie fizyczną. Prócz innych funkcji krew służy do wymiany ciepła przez konwekcję między wnętrzem ciała a jego powierzchnią. Ilość ciepła przejmowaną od strumienia krwi przez ścianki naczyń krwionośnych można przedstawić w postaci równania gdzie X oznacza współczynnik przejmowania ciepła zależny od prędkości przepływu w, ciepła właściwego c, współczynnika przewodzenia J i lepkości krwi I; tN oznacza temperaturę ścianek naczyń krwionośnych, to stałą temperaturę krwi, a F powierzchnię styku. Regulacja natężenia przepływu ciepła może odbywać się przez zmianę współczynnika (X albo F, ponieważ tK pozostaje stałe, a tN powinno mieć zawsze możliwie niską wartość. Decydujące o współczynniku a wartości substancji krwi c, J.. i )I muszą być stałe w zdrowym organizmie, więc należy wziąć pod uwagę zmianę prędkości przepływu w, W rzeczywistości u zdrowego człowieka o dużej zdolności adaptacji zawsze ustala się optymalna wartość w i to taka, że przy danych wartościach F i (tN – tK) ciepło ani nie gromadzi się na skutek przekroczenia zdolności przejmowania ciepła krwi płynącej (za wolno), ani też nie doprowadza równocześnie obiegu do niepotrzebnego przeciążenia wskutek zbyt szybkiego przepływu krwi, chociaż zachodzi przy tym dostateczne odprowadzanie ciepła. Druga jeszcze bardziej skuteczna możliwość zwiększenia natężenia przepływu ciepła polega na powiększeniu powierzchni zetknięcia F między krwią a tkanką. Wymaganie fizyczne zostaje spełnione przez proste roz- szerzenie naczyń, a przede wszystkim przez otwarcie się nowych naczyń – przez kapilaryzację. Całkowita czynna powierzchnia naczyń kapilarnych w tkance mięśni wynosi ok. 6300 m. Służy ona przede wszystkim do wy- miany materii między krwią a tkanką, może być jednak zawsze wykorzystana do wymiany ciepła. Mimo to regulacja cieplna ma swoje granice, gdy na przykład pod wpływem upału rozszerzy się tak wiele naczyń skórnych, że opróżnią się zbiorniki krwi (wątroba, mięśnie) i ciśnienie krwi zmniejszy się. Dochodzi wtedy do zapaści cieplnej (szok cieplny). Dobre samopoczucie cieplne podczas przebywania w pomieszczeniu opiera się na założeniu, że omawiana regulacja temperatury ciepła nie jest zbytnio przeciążona oraz. na tym, że oddawanie ciepła do pomieszczenia jest utrzymywane na odpowiedniej wysokości fizjologicznej za pomocą ogrzewania i wentylacji dobrze dobranej w czasie i przestrzeni. [podobne: słupki odgradzające, blachodachówki gontopodobne, inhibitor korozji ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: blachodachówki gontopodobne inhibitor korozji słupki odgradzające